Anlamlarla yüklü, konuşan bir mekan olarak manzara, Cyrill Lachauer’in (* 1979, Inntal, Almanya) fotoğraf ve sinema çalışmalarında sürekli olarak geri döndüğü bir referans noktasıdır. Tarihsel ve politik bağlamlara yönelik keskin bir sezgiye sahip olan Lachauer, yıllar boyunca ABD, Meksika ve Bosna’yı gezdi. Kunstpalais’teki “The Sunset Route” sergisi, 2020 ile 2026 yılları arasında ortaya çıkan ve şiirsel bir otoetnografi biçiminde özgürlük, kendi kaderini tayin etme ve direniş gibi acil soruları ele alan çalışmaları bir araya getiriyor; aynı zamanda sömürgeleştirme, dışlanma ve sömürü konularını da işliyor. Serginin merkezinde, Lachauer’in “anlatıcı manzaralar” kavramı yer alıyor – bu kavram, insanları, yerel kültürleri, hikayeleri, nesneleri ve fiziksel koşulları kapsayan mekanları ifade ediyor. Lachauer, bu mekanlarla “hakkında” değil, “birlikte” konuşmanın olanaklarını araştırıyor.
The Sunset Route başlığı, ABD’nin güneyinde ülkenin iç kesimlerini Pasifik kıyısıyla birleştiren, 3.000 kilometreden uzun, aynı adlı demiryolu hattına atıfta bulunuyor. 19. yüzyılın sonlarından beri, hobolar (gezici işçiler) ve diğer “geçici insanlar” (sabit ikametgahı olmayanlar), bu ve diğer güzergâhlarda yük trenleriyle Kuzey Amerika’yı dolaşmaktadır. Lachauer, 2019 yılında kendisi de bir “tren atlayıcısı” olarak ülkeyi baştan başa geçmeye başladı. Bu dönemden “Slack” adlı film projesi doğdu; Lachauer, bu proje üzerinde 2022’den 2025’e kadar ABD’li fotoğrafçı Mike Brodie ile birlikte çalıştı.
İlk kez gösterime giren iki yeni kısa film, The Prologue, 2026 (Cyrill Lachauer’in Rhyw ile ortak çalışması) ve The Epilogue, 2026 (Mouse Green ve Moritz Stumm ile ortak çalışması), gevşek bir üçleme oluşturarak Slack’i tamamlıyor. Her biri bağımsız olsa da, demiryolu temasıyla birbirlerine bağlanıyorlar.
Lachauer’in fotoğraf serileri ve filmleri, Kunstpalais’te bir enstalasyon olarak bir araya geliyor. Çok parçalı sanat eserlerinden alınan tek tek unsurlar, genel bir anlatı oluşturmak üzere yeniden düzenleniyor ve mekâna özgü olarak yaratılmış çalışmalarla birleştiriliyor. Daha önceki sergilerde de uygulanan bu yaklaşım, Lachauer’in sunumlarının karakteristik bir özelliğini oluşturuyor.
Sergi, Münih’teki Goetz Koleksiyonu ile Kunstpalais’in işbirliğiyle gerçekleştiriliyor ve küratörlüğünü Susanne Touw ile Malte Lin-Kröger üstleniyor. Slack, Goetz Koleksiyonu tarafından üretildi; Videoart at Midnight Productions ve Flipping the Coin ise ortak yapımcı olarak yer aldı. The Prologue, Goetz Koleksiyonu ve Autotelic Vakfı tarafından üretilmiştir. The Epilogue ise Goetz Koleksiyonu tarafından üretilmiştir.
Sergide yer alan eserler şu kurumlar tarafından desteklenmiştir: Berlinische Galerie - Landesmuseum für Moderne Kunst, Jan Fischer, Ingvild ve Stephan Goetz Sanat Vakfı, Ulrich ve Nathan Köstlin, Medienboard Berlin-Brandenburg, Ingeborg Neumann, Sammlung R, Konrad-Adenauer Vakfı, Scumeck Sabottka. Stüdyo prodüksiyonu ve yapımcı: Nils Petersen / Flipping the Coin, Berlin