Babalık kabulü; tasdik

"Evlilik dışı" bir çocuğun babalığının hukuki sonuçları, ancak babalık geçerli bir şekilde kabul edildiğinde veya kesinleşmiş bir mahkeme kararıyla tespit edildiğinde geçerli hale gelir.

Babalık tespitlerinin büyük çoğunluğu, gönüllü tanıma esasına dayanmaktadır. Bu tanıma, Gençlik Dairesi, Asliye Mahkemesi, Nüfus Memuru, babalık tespit davasına bakan mahkeme veya bir noter huzurunda beyan edilmeli ve resmi olarak tasdik edilmelidir. Yurtdışında noter yerine yetkili konsolosluk memuru görev yapar. Başka bir erkek lehine bir babalık tespit davası devam ederken, babalığın gönüllü olarak kabul edilmesi, ancak ilgili mahkemeye sunulan bir soy uzmanı raporu eşliğinde tutanağa geçirilmesi halinde geçerlidir. Kabul, herhangi bir şart veya süre sınırlamasına tabi olamaz. Çocuğun doğumundan önce de kabul edilebilir.

Tanınmanın geçerli olabilmesi için, çocuğun ve çocuğun annesinin rızası gerekir. Çocuğun velayet hakkı annede ise, anne tanıma için rızasını vermişse, yasal temsilcinin rızası da verilmiş sayılır. Annenin, örneğin reşit olmaması gibi bir nedenle çocuk üzerindeki velayet hakkı bulunmuyorsa, çocuk bu durumda Çocuk ve Gençlik Dairesi tarafından resmi vasi olarak temsil edilir (elbette reşit olmayan annenin rızası için, kendi yasal temsilcilerinin, yani kural olarak ebeveynlerinin rızası gereklidir). Tanınmaya ilişkin onaylar da noter tarafından tasdik edilmelidir.

Ayrıca, anne ile tanıma yapan kişi arasında sözde “ikamet hakkı farkı” bulunması durumunda, Yabancılar Dairesi kural olarak babalığın tanınmasına onay vermelidir. Onayın gerekli olmadığı tek durum, tanıyanın çocuğun veya annenin başka bir çocuğunun biyolojik babası olması, doğumdan sonra anneyle evlenmesi ya da uzun süredir anneyle ortak bir ana ikametgahında birlikte yaşamasıdır. Örneğin, taraflardan birinin Alman vatandaşlığına sahip olması, diğerinin ise ikamet izni veya geçici ikamet izni (Duldung) sahibi olması durumunda ikamet hakkı açısından bir eşitsizlik söz konusudur.

Erkek, babalığı gönüllü olarak kabul etmeye hazır değilse, çocuk veya anne babalığın tespitini talep edebilir (ancak, örneğin erkeğin görüşüne göre annenin babalık beyanına rızasını haksız bir şekilde reddetmesi durumunda, erkeğin de babalığın tespitine ilişkin başvuruda bulunması mümkündür).

Babalık tespitine ilişkin başvuru, Aile Mahkemesi tarafından soy belirleme davası kapsamında karara bağlanır. Kural olarak, genetik soy belirleme raporu istenir. Rapor, babalığın yeterince kesin bir olasılıkta olduğunu ortaya koyarsa, mahkeme söz konusu erkeğin çocuğun babası olduğunu tespit eder.

Babalık tespit talebinin yanı sıra, çocuk reşit değilse nafaka ödenmesi için talepte bulunabilir. Asliye Mahkemesi-Aile Mahkemesi, erkeği doğum tarihinden itibaren geriye dönük olarak asgari nafaka tutarında nafaka ödemesine yükümlü kılabilir; bu hak, erkeğin babalığı kesinleştiğinde veya babalığı geçerli bir şekilde kabul ettiğinde yürürlüğe girer. Böylelikle çocuğun mümkün olan en kısa sürede nafaka hakkı elde etmesi amaçlanır. Talep üzerine mahkeme, belirli koşullar altında, babalığın kesinleşmesinden önce bile geçici tedbir kararı yoluyla erkeği nafaka ödemesine yükümlü kılabilir. Babanın asgari nafaka tutarından daha az mı yoksa daha fazla mı ödeyebileceği konusunda ihtilaf varsa, bu durum müteakip bir davada karara bağlanmalıdır.

Hem gönüllü kabulün hazırlanması sırasında hem de babalık davasında, çocuk, Çocuk ve Gençlik Dairesi tarafından yasal temsilci olarak temsil edilebilir.

Tescille ilgili yetki:

Gençlik Dairesi, Asliye Mahkemesi, babalık tespit davasına bakan mahkeme, Nüfus Dairesi, noter; yurtdışında ise yetkili Alman konsolosluk görevlisi.

Soy davalarında yargılama yetkisi:

Asliye Mahkemesi - Aile Mahkemesi.

Babalık tanıma ve velayet beyanları, hamileliğin öğrenildiği andan itibaren, yani doğum öncesinde ebeveynler tarafından verilebilir. Doğum öncesi bir beyanda, hamileliğin kanıtı olarak anne cüzdanı da ibraz edilmelidir. Elbette bu beyanlar, çocuğun doğumundan sonra da verilebilir.