Aile Hukuku Usul Kanunu uyarınca özgürlükten mahrum bırakma; başvuru

Önemli uygulama örnekleri arasında, İkamet Kanunu’na (AufenthG) göre sınır dışı edilme öncesi gözaltı ve Bulaşıcı Hastalıklar Koruma Kanunu’na (IfSG) göre sözde zorunlu tecrit yer almaktadır.

AufenthG’nin 62. maddesine göre, bir yabancının sınır dışı edilmesine ilişkin kararın derhal verilememesi ve gözaltı uygulanmaması halinde sınır dışı edilmesinin önemli ölçüde zorlaşması veya engellenmesi durumunda, sınır dışı edilme hazırlıkları kapsamında yargıç kararıyla bu yabancı gözaltına alınmalıdır. Belirli koşulların mevcut olması halinde, ülkeden ayrılması gereken bir yabancının sınır dışı edilmesini güvence altına almak amacıyla da hakim kararıyla gözaltına alınması mümkündür.

IfSG’nin 30. maddesine göre, yetkili ilçe idare makamı, belirli tehlikeli bulaşıcı hastalıklara (örn. akciğer vebası) yakalanmış kişilerin derhal bir hastaneye veya bu hastalıklara uygun bir tesise tecrit edilmesini (karantina) emretmelidir. Diğer (örn. Covid-19) hastalar, hastalık şüphesi olanlar, bulaşma şüphesi olanlar ve virüs yayıcı kişiler için ise uygun bir hastanede veya başka uygun bir şekilde tecrit edilmeleri emredilebilir. İlgili kişi bu emre uymazsa, hakim kararıyla kapalı bir hastaneye veya başka bir uygun kapalı tesise yerleştirilerek zorla tecrit edilmelidir.

AufenthG ve IfSG uyarınca özgürlükten yoksun bırakma kararları, Aile Davaları ve Gönüllü Yargı Konularında Usul Kanunu’nun yedinci kitabındaki usul kurallarına göre (FamFG, §§ 415 ve devamı) yetkili mahkeme tarafından verilir. Mahkeme bu konuda kendi inisiyatifiyle değil, yalnızca yetkili idari makamın talebi üzerine harekete geçer.